Layak digelar sebagai PENDATANG TEGAR

7 11 2012

 

 

 

Jangan Paksa Sekolah Cina Ajar Bahasa Melayu

Pisau kongsikan apa yang Dong Zhong mahu, seolah dasar pendidikan kebangsaan yang baru menindas sekolah vernakular. Tidak ada negara lain didunia memberi bantuan kepada sekolah jenis kebangsaan melainkan kerajaan BN Malaysia. Lihat di Singapura,Australia mahu pun di UK langsung tak ada bantuan.

Berbillion ringgit ditabur oleh kerajaan BN kepada sekolah sekolah ini sedangkan ia menyalahi perlembagaan negara. Kesalahan BN cukup nyata apabila memberi muka hinggakan pusat menternak hibrid ultrakiasu DAP memandang enteng akan peri pentingnya semangat nasionalisme.

Berapa peratus mereka mereka ini fasih berbahasa Malaysia? Berapa peratus mereka ini mampu menulis dengan baik dalam bahasa Malaysia?

Tak kurang atau terhakis sedikit pun warisan bangsa anda jika belajar bahasa kebangsaan.

Duit kerajaan Malaysia mereka nak tapi bahasa Malaysia mereka taknak..  Malaysian First Chinese Second atau Chinese First Malaysian Second.. ?!

PELAN Pendidikan Kebangsaan atau Malaysian Educational Blueprint yang dilancarkan kerajaan baru-baru ini pada pandangan penulis lebih baik ditukar nama kepada yang lebih sesuai iaitu, “Pelan Kerajaan BN Suruh Semua Orang Cakap Melayu”.

Mana tidaknya, pelan pendidikan ini jelas hanya memperkasakan bahasa Melayu dan meminggirkan bahasa ibunda yang lain dalam sistem pendidikkan kita, terutama sekali bahasa Cina dan India.

Inilah juga alasannya kenapa pertubuhan-pertubuhan pendidikan Cina di negara ini seperti pertubuhan Dong Zhong, menolak sepenuhnya perlaksanaan pelan pendidikan tersebut, malah akan mengadakan demonstrasi besar-besaran pada 25hb November depan bagi menunjukkan bantahan mereka.

Antara lain yang disebut dalam pelan pendidikkan ini ialah, menjadikan Bahasa Melayu sebagai satu-satunya medium pengajaran di seluruh sekolah kerajaan, menambah tempoh pembelajaran bahasa Melayu dari 180 minit ke 570 minit dan penghapusanremove classsyang sebelum ini dikhususkan untuk pelajar menengah dari sekolah rendah jenis kebangsaan (SJKC).

Kalau semua ini bukan dibaca untuk memperkasakan bahasa Melayu, penulis tidak tahu nak menggelarkannya sebagai apa.

Memang ini negara Malaysia, bukan negara China atau India, tapi dalam masa yang sama kerajaan perlu memperakukan bahawa bahasa ibunda masing-masing juga perlu dipertahankan, selari dengan gesaan UNESCO.

Walaupun ada berpendapat gesaan UNESCO itu tidak meliputi sistem pendidikan kebangsaan, tapi itu bukan masalah untuk perkara tersebut dilaksanakan disini, apatah lagi bila perlembagaan Malaysia juga menetapkan supaya setiap rakyat diberi kebebasan mengamalkan bahasa ibunda masing-masing.

Penulis rasa elok dikekalkan sistem sekarang bila bahasa Melayu diajar secara minima di sekolah-sekolah jenis kebangsaan dengan penumpuan lebih diberikan kepada bahasa ibunda masing-masing.  Menambah tempoh pembelajaran dalam bahasa Melayu bermaksud mengurangkan masa untuk pembelajaran dalam bahasa ibunda di sekolah jenis kebangsaan.

Walaupun penulis akui sistem pengajaran bahasa Melayu di sekolah jenis kebangsaan cina sedia ada tidak banyak membantu meningkatkan komunikasi antara orang Cina dan orang Melayu, tapi keadaan itu boleh di atasi kalau kerajaan bersifat adil kepada semua kaum di negara ini seperti yang pernah dicadangkan Pakatan Rakyat.

Nampak macam tak berkaitan (antara berkomunikasi dan bersikap adil) tapi ia sebenarnya ada kaitan tidak langsung yang banyak.  Sukar rasanya penulis nak jelaskan disini kerana perkara ini terlalu ‘berat’ untuk orang yang tidak berpedidikan tinggi faham, yang penting, ada kaitanlah.
Lagipun dengan negara China semakin pantas menghampiri negara-negara barat dari segi penguasaan ekonomi, permintaan untuk tenaga mahir yang mampu bertutur dalam bahasa Mandarin dijangka akan menjadi lebih tinggi, mengatasi mereka yang mahir menguasai bahasa Inggeris apatah lagi bahasa Melayu yang tidak laku di peringkat antarabangsa ini.-Mkini

Pisau kata dah lebih 50 tahun merdeka,ada yang tak fasih cakap Bahasa Malaysia…ada yang tak tau menyanyi lagu Kebangsaan… nak sama rata?





Pendaulatan Bahasa Kebangsaan – Sarawak di bawah KM berbanding Malaysia di bawah PM

26 10 2012

Sumber DI SINI.

 

“….berharap Sarawak dapat muncul sebagai negeri yang secara NYATA memancarkan CITRA BUDAYA BANGSA…..”

– Ketua Menteri Sarawak

Alangkah baiknya jika seorang Perdana Menteri bersemangat waja seperti ini terhadap budaya bangsa MALAYsia, bukannya mencanang sekolah-sekolah vernakular yang mencelarukan identiti MALAYsia yang mana akan menjurus kepada rakyat (?) sendiri langsung tidak tahu bertutur bahasa kebangsaan dek terdidik dengan sistem pendidikan vernakular cina (negara CHINA) dan tamil (negara INDIA).





A MALAYSIAN, not a Chinese who happens to live in Malaysia

23 10 2012

 

 

 

The guru of Malay language

By DAWN CHAN
KUALA LUMPUR: THE Federal Territory National Language Month 2012 started on a high note with the bestowing of the Tokoh Pemartabat Bahasa Melayu Federal Territory Award on Universiti Kebangsaan Malaysia Institute of Malay World and Civilisation Malay sociolinguistics professor, Dr Teo Kok Seong.

The guru

Prof Dr Teo Kok Seong (right) receiving the Tokoh Pemartabat Bahasa Melayu Federal Territory Kuala Lumpur 2012 Award from Federal Territories and Urban Wellbeing deputy minister M.Saravanan (second from left) at the launch of the Federal Territory Kuala Lumpur National Language Month 2012. Looking on Tuesday. With them are City Hall director-general are Datuk Salleh Yusup (left) and Dewan Bahasa dan Pustaka language development and literature department director Datuk Abang Sallehuddin Abang Shokeran. Pic by Farizul Hafiz Awang

 

The recognition came as a surprise to Teo, who is also the institute’s principal research fellow.

“I was shocked to receive the award for my efforts to promote Bahasa Melayu.

“This award is my first since being involved in sociolinguistics and Bahasa Melayu in 1979. “My work aims to ignite love and loyalty for Bahasa Melayu,” said the 59-year-old Chinese Peranakan from Kelantan who started as an English language teacher.

His research includes how well Bahasa Melayu is accepted by the Chinese, and the cultural identity of the Malay community.

Teo is not unfamiliar with the use of Bahasa Melayu as it is commonly spoken among members of the Chinese Peranakan communities.

He received his award at the City Hall Auditorium from Federal Territories and Urban Wellbeing deputy minister Datuk M. Saravanan, who launched the language promotion which is on until December.

Also present were City Hall director-general Datuk Salleh Yusup and Dewan Bahasa and Pustaka (DBP) Language Development and Literature Department director, Datuk Abang Sallehuddin Abang Shokeran.

Saravanan said City Hall will ensure that the national language is used on ads, signboards and road names, in line with the advertisement bylaw and the business premises advertisement guidelines.

City Hall, added Salleh, will continue to work closely with DBP with regard to the correct use of Bahasa Melayu, and for it to be displayed prominently on advertisements in public areas and business premises.





Najib and his vernacular obsession is ruining nation building

19 10 2012

 

 

Speak Bahasa Programme Promotes Proper Use of National Language – D’Cruz

KUALA LUMPUR:The ‘Speak Bahasa’ Programme organised by the National Archive should be held more often to help the younger generation use Bahasa Kebangsaan properly.

Deputy Information, Communications and Culture Minister Senator Datuk Maglin Dennis D’Cruz said of late, many youths seemed to have forgotten how to use the national language correctly.

“Some of them mixed English with Bahasa Kebangsaan apart from using shortened and brief language when writing e-mail and sending SMS.

“As such the Speak Bahasa programme need to be held every year so that the people are reminded on the proper use of Bahasa Kebangsaan,” he said.

Maglin was speaking to reporters after opening a Speak Bahasa programme titled ‘The Correspondence Language of Sultan Abdul Hamid Halim Shah 1882-1905’ held at the Bahasa Melayu Campus of the Teachers Education Institute here today.

Touching on the collection of Sultan Abdul Hamid Halim Shah’s correspondence kept by the National Archive which received the recognition of the United Nations Educational, Scientific and Cultural Organisation (Unesco) in 2001 as a World Heritage Collection, he said linguistic expert Professor Emeritus Datuk Dr Asmah Omar had conducted a research on the collection and found the language used was unique.

“Results of the study will be produced into a book after this,” he said adding that it was hoped that the book would be an important source of reference
for linguistics as well as other fields such as history, administration, economics and so on.





Najib dan Vernakularnya – Suatu Percanggahan besar yang melibatkan ASAS-ASAS NEGARA

18 10 2012

 

Bahasa Melayu berperanan satukan rakyat Malaysia di luar negara: Dr Zufaryadi

Posted on October 17, 2012, Wednesday

SIBU: Bahasa kebangsaan iaitu bahasa Melayu berperanan penting dalam me-nyatukan rakyat negara ini walaupun mereka berada di luar negara.

Timbalan Residen Bahagian Sibu Dr Zufaryadi Abdullah berkata, walaupun berada di luar negara, rakyat negara ini tetap menggunakan bahasa kebangsaan untuk bertegur sapa.

“Apabila berjumpa rakan-rakan baik yang berbangsa Cina, India atau kaum Bumiputera yang lain, perkataan pertama yang akan kita sebut adalah ‘apa khabar’. Kita tidak bertanya ‘how are you’, walaupun kita berada di luar negara.

“Ini menunjukkan bahasa boleh menyatukan rakan-rakan senegara apabila ber-ada di luar,” ujarnya ketika berucap menyambut ketibaan rombongan Kembara Bulan Bahasa Kebangsaan 2012 Peringkat Negeri Sarawak di sini, petang semalam.

Hadir sama ialah Pegawai Daerah Sibu Khalid Andong, Pengarah Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP) Cawangan Sarawak Dr Amran Joned dan Penolong Pengarah DBP Sarawak Dr Hazami Jahari.

Menurut Dr Zufaryadi, apabila orang luar melihat kita mempunyai satu bahasa, kita dilihat sebagai satu masyara-kat yang mempunyai bahasa yang boleh menyatupadukan masyarakat.

“Apabila kita berada di negara luar khususnya, kita akan berasa bahawa kita aaldah warganegara atau rakyat Malaysia apabila kita bertemu di luar negara. Mungkin di dalam negara kita tidak dapat merasakan semua ini,” katanya.

Di samping itu ujar beliau, universiti-universiti antarabangsa di Amerika Syarikat, Jepun dan juga China mempunyai Unit Bahasa Melayu.

“Di sana kita melihat bahasa Melayu adalah bahasa yang boleh digunakan sebagai bahasa ilmu, yang boleh digunakan bukan sahaja oleh bangsa atau kaum Melayu, tetapi kaum-kaum lain di seluruh dunia.

“Kita ingin suatu hari nanti bahasa kita boleh menjadi seperti bahasa Jepun yang digunakan di banyak tempat di dunia ini,” jelas beliau sambil menambah ini supaya bahasa kebangsaan kita menjadi satu rumpun bahasa yang digunakan di wilayah Asia Tenggara dan seterusnya di seluruh pelosok dunia.

Menyentuh mengenai Kembara Bahasa, Dr Zufaryadi berkata, cabaran besar yang dihadapi dalam menjadikan sesuatu bahasa itu sebagai bahasa ilmu atau nusantara, bahasa Melayu mestilah menjadi bahasa yang dinamik.

Dalam erti kata yang lain katanya, semua orang boleh menulis atau membaca bahasa tersebut di mana-mana dan bila-bila sahaja.

“Jika kita pergi ke Sibu, selain kita mempunyai bahasa Inggeris dan Mandarin, kita juga perlu meletakkan bahasa kebangsaan sebagai satu tanda atau tulisan di  papan tanda.

“Kita juga berharap kepada masyarakat di Sibu agar mereka turut menggunakan bahasa kebangsaan di papan tanda,” jelas Dr Zufaryadi.





Kerajaan Pusat seharusnya lebih bersungguh-sungguh dalam usaha memperkasakan Bahasa Kebangsaan

10 10 2012

Source link : http://www.themalaysianinsider.com/bahasa/article/pbt-diminta-pantau-penggunaan-bahasa-kebangsaan-pada-papan-tanda/





Apakah Identiti Kita?

4 09 2012

Dr Chandra Muzaffar – APA MAKSUD IDENTITI MALAYSIA

Artikel Dr Chandra yang sangat bagus dibaca menjelang Malaysia 55 tahun Merdeka:Apa maksud identiti Malaysia? — Chandra Muzaffar

August 20, 2012

20 OGOS — Selepas 55 tahun selepas Merdeka, rakyat Malaysia masih belum mencapai kata sepakat tentang identiti negara tercinta ini. Ia bukan sesuatu yang luar biasa. Kebanyakan negara lain, terutamanya yang berbilang kaum dan agama, menghadapi cabaran yang sama.

Bagi negara-negara yang mempunyai status berbilang kaum akibat daripada proses penjajahan, cabarannya jauh lebih rumit jika dibandingkan dengan negara-negara yang memperolehi ciri-ciri berbilang kaum melalui penaklukan atau integrasi wilayah mahupun penerimaan pendatang dari luar yang ditentukan oleh elit pribumi negara itu sendiri.

Sebagai contoh di Malaysia, para Sultan Melayu tidak terlibat di dalam membuat keputusan untuk menerima ratusan ribu pendatang dari China dan India dalam kurun 19. Pihak penjajah British yang bertanggungjawab ke atas penghijrahan ini untuk kepentingan ekonomi kolonial mereka.

Justeru, sistem ekonomi yang wujud dari kurun 19 memperlihatkan pengasingan kaum Cina dan India dalam gelanggang ekonomi masing-masing daripada bangsa Melayu yang terus terikat dengan ekonomi desanya dan sistem pentadbiran kesultanan-kesultanan Melayu.

Pengasingan ini membawa implikasi besar kepada sistem pendidikan, corak hidup sosial dan alam budaya kaum-kaum yang menetap di negara ini. Kesan-kesan negatif daripada sejarah kolonial ini boleh dirasai sehingga ke hari ini.

Mungkin dampak yang paling serius adalah dalam sikap dan pandangan sebahagian besar kaum Cina dan India terhadap identiti diri mereka dan identiti Malaysia.

Untuk memahami cabaran ini, kita harus merenung kembali sejarah identiti kelompok-kelompok Cina yang berhijrah ke Tanah Melayu pada kurun 15 dan selepasnya — iaitu sebelum zaman kolonial British — dan cara mereka menyesuaikan diri dengan persekitaran keMelayuan.

Walaupun kelompok-kelompok ini kekal dengan agama Buddha, bahasa dan budaya tempatan mudah diserap kerana mereka mahu menyesuaikan diri dengan budaya dan masyarakat induk yang dikuasai sistem kesultanan ketika itu.

Pada zaman kolonial, sebagai bangsa terjajah, Melayu hilang kedudukan puncaknya.

Manakala, kelompok-kelompok Cina yang bermastautin di Melaka, Terengganu dan Kelantan pada masa itu adalah dalam jumlah yang kecil .

Latar belakang sejarah ini telah mempengaruhi sebahagian daripada perspektif tentang identiti negara dan penduduknya selepas kemerdekaan. Pada keseluruhannya, kita dapat mengenalpasti tiga perspektif.

Pertama, sebahagian daripada masyarakat Melayu menganggap Malaysia adalah sebagai negara Melayu. Dari segi fakta sejarah tidak dapat disangkal, kesultanan Melayu merupakan teras sistem Persekutuan yang dibentuk pada 1948.

Ini diperkukuhkan lagi dengan kewujudan dinasti kesultanan yang tertua di dunia iaitu kesultanan Kedah yang diasaskan pada tahun 1136. Tidak dapat dinafikan bahawa latarbelakang negara ini berhubungkait dengan sistem pemerintahan Melayu.

Tetapi, sekiranya Malaysia ditonjolkan sebagai negara Melayu dalam konteks semasa, ia akan menimbulkan kegelisahan di kalangan dua komponen rakyat Malaysia. Bagi Bumiputera Sabah dan Sarawak, khususnya Kadazan dan Iban, konsep identiti nasional sedemikian seolah-olah meminggirkan mereka.

Begitu juga bagi kaum Cina, India dan minoriti lain di Semenanjung Malaysia, termasuk, Orang Asli yang bukan Islam.

Kedua, di kalangan orang Melayu terdapat beberapa kumpulan yang berpegang pada idea bahawa Malaysia adalah sebuah negara Islam. Benar, majoriti penduduk negara — lebih 60 peratus — adalah penganut agama Islam. Malah, sebelum zaman kolonial, Islam merupakan asas perundangan di dalam sistem pemerintahan kesultanan Melayu.

Tetapi, sudah tentu 40 peratus masyarakat bukan Islam tidak dapat mengidentifikasikan diri mereka dengan negara yang mengisytiharkan dirinya sebagai negara Islam. Sekiranya, komponen warganegara yang begitu besar merasa terasing daripada identiti sebuah negara, usaha menyatupadukan masyarakat berbilang agama ini akan terancam.

Ketiga, bagi majoriti bukan Melayu pula Malaysia adalah sebuah negara berbilang kaum dan agama. Itulah identitinya. Deskripsi Malaysia sebagai negara berbilang kaum dan agama mencerminkan realiti masyarakat kita.

Tetapi, bagi sebahagian besar bukan Melayu realiti ini terpisah daripada sejarah dan latarbelakang negara yang berakar-umbi dari sistem Melayu-Islam. Ini menyumbang kepada keengganan mereka mengiktiraf peranan istimewa bahasa Melayu dan agama Islam dalam pembentukan identiti negara.

Jelas, ketiga-tiga perspektif yang dibincangkan tidak menepati pencarian satu identiti nasional. Oleh yang demikian, apakah konsep identiti yang paling sesuai, yang peka pada sensitiviti semua kaum di negara kita?

Ternyata konsep yang termaktub dalam Perlembagaan Malaysia adalah konsep yang adil, sesuai dan menepati sifat-sifat identiti bagi negara dan rakyat kita.

Perlembagaan Malaysia mengiktiraf kedudukan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi yang tunggal. Islam juga dinobatkan sebagai agama Persekutuan. Ini adalah pengiktirafan dan penerimaan terhadap sejarah dan latarbelakang negara dalam pembentukan identiti Malaysia.

Dalam hubungan ini, peranan Bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan, khususnya, amat penting dari segi evolusi identiti nasional. Dalam masyarakat berbilang kaum walau di mana-mana, jika bahasa dapat memudahkan komunikasi antara kaum dan budaya yang berbeza, ia akan membantu proses interaksi dan integrasi.

Inilah peranan yang dimainkan oleh Bahasa Melayu sepanjang sejarah sebagai lingua franca (bahasa perantara) yang paling berkesan dalam mewujudkan identiti serantau Nusantara.

Kembali kepada Perlembagaan Malaysia, dokumen ini juga mengiktiraf kedudukan dan peranan bahasa-bahasa lain.

Pada masa yang sama, Perlembagaan kita menegakkan hak penganut agama-agama bukan Islam untuk mengamalkan agama masing-masing. Akomodasi bahasa-bahasa bukan Melayu dan agama-agama bukan Islam dalam Perlembagaan adalah pengakuan bahawa bahasa-bahasa dan agama-agama ini juga adalah sebahagian daripada identiti Malaysia.

Kepimpinan nasional — kerajaan mahu pun pembangkang — gagal menyebarkan kefahaman identiti yang adil dan seimbang ini yang merupakan kekuatan Perlembagaan kita kepada khalayak.

Sekiranya sistem persekolahan kita, dari sekolah rendah sehingga sekolah menengah, memberi tumpuan kepada perkara ini — mempertingkatkan kefahaman pelajar-pelajar tentang Perlembagaan sebagai asas identiti nasional — sejak Merdeka pada 1957 dahulu, mungkin suasana masyarakat kita lebih harmonis pada hari ini.

Sebenarnya, konsep identiti dalam Perlembagaan telah dikembangkan secara tidak langsung melalui Rukunegara dan Wawasan 2020. Oleh kerana identiti tidak terbatas pada soal kaum dan agama semata-mata, dua dokumen nasional yang penting ini memperkukuhkan lagi konsep identiti Malaysia yang juga merangkumi institusi-institusi serta nilai-nilai.

Sistem Raja Berperlembagaan, Keluhuran Perlembagaan, Kedaulatan Undang-Undang dan sistem Demokrasi Berparlimen, yang ditekankan di dalam Rukunegara juga mencirikan identiti negara kita.
Begitu juga nilai-nilai yang terkandung dalam Rukunegara seperti perpaduan, keadilan, pendekatan liberal terhadap kepelbagaian budaya dan tradisi masyarakat, dan sikap progresif terhadap sains dan teknologi merupakan dimensi-dimensi penting dalam usaha kita membentuk identiti rakyat dan negara Malaysia.

Wawasan 2020 terus memberi keutamaan kepada nilai-nilai murni yang sama. Malah, dokumen ini juga menyuarakan iltizam negara untuk mewujudkan masyarakat yang “berjiwa bebas, tenteram dan maju dengan keyakinan terhadap diri sendiri” dan melahirkan masyarakat beretika dan bermoral.

Nilai-nilai ini boleh dianggap sebagai nilai-nilai yang berpaksikan kepada Kepercayaan pada Tuhan iaitu, prinsip pertama Rukunegara. Dalam sebuah masyarakat dimana lebih daripada 80 peratus penduduknya percaya pada Tuhan, prinsip ini harus diterima sebagai ciri utama identiti bangsa Malaysia.

Untuk memastikan bahawa kepercayaan pada Tuhan adalah prinsip identiti yang benar-benar dihayati, adalah menjadi tanggungjawab kita semua untuk menegakkan keadilan, keihsanan dan kejujuran dalam kehidupan masyarakat Malaysia.

Perlembagaan, Rukunegara dan Wawasan 2020 yang menjurus ke arah identiti nasional pada hakikatnya termaktub dalam idea 1 Malaysia. Ini bermakna bahawa 1 Malaysia merupakan intipati identiti Malaysia.

Menegak dan mengukuhkan identiti rakyat dan negara adalah cabaran besar yang dihadapi oleh kita pada ulang tahun Kemerdekaan Malaysia yang ke 55, terutamanya akibat beberapa perkembangan semasa. Di peringkat domestik, sentimen kaum dan agama lebih ketara dan menjejaskan usaha ke arah identiti nasional.

Identiti nasional juga terancam akibat politik kepartian yang melampaui batas. Di peringkat global, proses globalisasi yang membawa impak pada hampir setiap budaya dan bahasa sudah mula menggugat bahasa kebangsaan dalam bidang-bidang tertentu. — Utusan Malaysia

Saya berdoa supaya pemimpin politik kita terutama Pak Menteri-Menteri Kabinet sekarang dapat menghayati apa yang dinyatakan oleh Dr. Chandra, jangan dok sibuk kira berapa undi boleh dapat dari kaum itu dan ini sahja! 

 




Perkara 152 Perlembagaan Persekutuan

13 08 2012

 

Kementerian Pelajaran sedang Talkinkan Bahasa Melayu!

  • Fellow Utama ATMA UKM seorang berketurunan Thiong Hua begitu taat setianya kepada perjuangan Munshi Abdullah, Pendeta Za’aba dan Aminuddin Baki serta Tun Dr. Ismail. Beliau mendukung kuat pengetahuan magna carta dan lingua franca bahawa Bahasa Melayu amat wajib memimpin wacana ilmu, wacana perniagaan dan wacana rasmi Malaysia dan rantau Melayu dunia. Bahasa Melayu ialah Bahasa Kebangsaan termaktub di dalam Perlembagaan Persekutuan, rujuk perkara 152.
  • Persoalan yang mesti dijawab oleh YAB Menteri Pelajaran, KSU Kementerian Pelajaran, YB Timbalan-Timbalan Menteri Pelajaran ialah, MENGAPA ‘Bahasa Malaysia’ menjadi bahan dagangan perbahasaan di Kementerian hingga penerbitan rasmi Negara juga menulis ‘Bahasa Malaysia’ dan bukannya disebut sebetulnya iaitu Bahasa Melayu?!
  • Menteri-menteri Melayu dan Pegawai Kanan Tertinggi Kerajaan Melayu “malu dan takut” dengan siapa? Bahasa Melayu ialah alat dan bahasa perpaduan, komunikasi paling berkesan dan terus sesuai. Bahasa Melayu ialah sebahagian daripada juzuk Bahasa Arab. Apakah Menteri-menteri Barisan Nasional sudah pandai dan memilih menjadi Wahabi dan Khawarij dalam menjamin kemaslahatan perpaduan, Aman dan Damai!?
  • Ketua-ketua Bahagian UMNO apakah di kalangan mereka yang begitu baghal menyusun pemerintahan dan pentadbiran eksekutif Negara hingga Perkara 152 iaitu Bahasa Melayu menjadi alat kompromi untuk undi-undi para pengundi yang tidak Taat dan Setia kepada Agama, Bangsa dan Tanahair?
  • Kalau hanya untuk minta sedekah undi Pengundi Cina dan Kalinga yang atas pagar, pengundi yang menafikan Perkara 3 dan sanggup menggadai maruah Rukunegara dan bersama kumpulan Plural, Liberal dan LBGT; dan mereka ini yang hendak dipancing oleh BN atas nama Bahasa Malaysia?…maka InsyaAllah, Bumi Melayu ini pasti akan dilaknat Allah Ta’ala, seperti Wa’ad antara Demang Lebar Daun dengan Raja Melayu.
  • Tergamak kalangan Pemimpin UMNO mengkhianati sumpah ini…maka pasti terangkatlah obor penentu bahawa 7 Wasiat Raja-Raja Melayu.
  • Wahai UMNO jangan tidur dalam tilam ronggak dan penuh berkulat. Pemimpin UMNO khasnya Ketua-ketua Bahagian yang masih LENA BERDENGKUR dan menjual INTEGRITI Perlembagaan secara senyap apalagi terbuka, bertaubatlah selagi PINTU TAUBAT masih terbuka. Ingatlah kalian, bahawa begitu banyak jiwa yang terkorban untuk memastikan Negara ini berpaksi kepada Perlembagaan Persekutuan berteraskan Piagam Madinah dan Perjanjian Hudaibiyah.
  • Dulu 13 Mei 1969, PAP dan DAP mengusung Keranda 152. Pada 1998 di Masjid Negara, kelompok budak bangang Melayu pula yang mengusung Keranda 152. Nampaknya, Batu Nesan dan Kain Kafan 152 sedang diurus dari dalam oleh kelompok Wahabi, Khawarij, Syiah, Komunis dan Freemason dalam Kementerian Pelajaran Malaysia.
  • Moga Ramadhan 1433H, Allah Buka Pintu Hidayah, Taubat dan Makrifat  Allah untuk Agama, Bangsa dan Tanahair




Hanya Rakyat Yang Mendaulatkan Bahasa Kebangsaan – Yang selebihnya itu hanyalah RAKYAT ASING yang ada di sini

3 08 2012

Video youtube ini dipetik dari laman The Sense, Credibility and Accountability. Dengar apa yang dilaungkan terutamanya di penghujung video ini yang menyentuh tentang jatidiri rakyat Malaysia yang sejati, bukannya hanya sekadar “PENDATANG” di sini.

Baca artikel TUKANG DOK PEGHATI sepenuhnya DI SINI.





Harapkan kepada orang politik

16 07 2012

 

Muhyiddin Dengan Bahasa Kebangsaan – Boring lah… Tak Kemananya …

Muhyiddin mahu gelombang baru penggunaan bahasa Melayu diwujudkan …..

“Usaha-usaha penyelidikan dan pengembangan bahasa dan persuratan Melayu perlu dilipatgandakan lagi. Penubuhan Pusat Persuratan Melayu Malaysia yang dicadangkan di bangunan lama DBP boleh dijadikan gerak awal untuk  memulakan usaha ini,”

Beliau bercakap tentang DBP, tentang Audit Bahasa dan memuji beberapa Kementerian diakhiri dengan … Saya yakin, jika usaha sebegini dapat dilaksanakan secara konsisten dan menyeluruh  melibatkan semua kementerian dan agensi kerajaan serta sektor swasta, bahasa Melayu tidak akan terpinggir di buminya sendiri,”

BLA ….. BLA …… BLA ….

Saya tidak nafikan Muhyiddin banyak terlibat dalam usaha memperkasakan Bahasa Kebangsaan kita, setiap bulan Oktober beliau akan resmikan Bulan Bahasa dan bercakap lagi tentang memartabatkan Bahasa Kebangsaan ….. Apakah berkesan ?

Entahlah …. saya tidaklah menyalahkan Muhyiddin, beliau hanya menjalankan tugasnya. Terus terang saya cakap, SEMUA usaha itu tidak akan menunjukkan sebarang impak yang besar kearah penggunaan bahasa kebangsaan yang lebih meluas dikalangan rakyat Malaysia.

Buat bermacam program pun tapi yang terlibat adalah mereka yang sememangnya sudah mahir dalam Bahasa Kebangsaan … hmmmmmm ….. kemudian yang disasarkan pula adalah orang dewasa sedangkan saban tahun sekolah2 cina umpama kilang, berterusan mengeluarkan produk rakyat yang bukan saja tidak fasih dalam Bahasa Kebangsaan malah langsung tidak punya respek pada Bahasa Kebangsaan ….

Kemudian waktu sama, ada pula orang politik yang menyarankan jabatan kerajaan dan pihak polis menghantar pegawai mereka supaya belajar bahasa SELAIN dari Bahasa Kebangsaan bagi tujuan memberi perkhidmatan kepada rakyat yang tidak mahir itu ……

DongZong Apakenamanya pula tak henti2 membuat pelbagai tuntutan yang asasnya adalah memperkasakan bahasa cina dan kerajaan pula sering tunduk dek kepentingan politik …….

Sekali lagi saya ulang, isu Bahasa Kebangsaan ini BUKAN isu politik.

Habis tu nak buat macamana lagi dah ? Saya pernah sebut yang pemimpin kita perlukan political will untuk benar2 bertindak tegas dalam isu Bahasa ini dan sayangnya ….. saya TIDAK NAMPAK wujudnya political will itu pada Najib, Muhyiddin, Anwar, Hadi atau siapa saja pemimpin kedua belah pihak. Pemimpin cina tak usah cakaplah ……

Mereka semua lebih pentingkan survival politik masing2 dari mengambil risiko atas satu dasar yang pastinya mendapat tentangan hebat dari mereka yang pro vernakular.

Atas dasar itulah saya yakin, dalam soal bahasa Melayu sebagai Bahasa Kebangsaan – sebagai bahasa resmi atau bahasa perpaduan, kita semakin hancur ! Segala usaha itu tidak akan kemana SELAGI TANGGUNGJAWAB ITU DILETAK DIBAHU ORANG POLITIK. Sebab orang politik, kepentingan mereka hanya satu – Kuasa.

Bagi saya, hanya melalui penubuhan satu badan bebas bertaraf DiRaja, yang menjawap terus kepada YDP Agung, yang tidak terikat kepada songeh orang politik saja yang mampu melaksanakan tugas memperkasakan Bahasa Kebangsaan dan meletakkannya ditempat yang sewajarnya.

Jadi orang politik tidak lagi terikat dengan sebarang keputusan yang dibuat. Dan pemimpin politik tidak perlu lagi mengeluarkan sebarang kenyataan MEMBODEK dalam soal bahasa.





Inisiatif terbaru DBP dalam usaha memperkasakan Bahasa Kebangsaan

14 07 2012

 

 

DBP akan audit penggunaan Bahasa Melayu dikalangan kakitangan kerajaan

Oleh Thanusya Shanmuganathan
July 13, 2012

KUALA LUMPUR, 13 Julai — Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP) akan melancarkan program audit bahasa tahun hadapan untuk meningkatkan penggunaan bahasa Melayu dikalangan penjawat awam, kata timbalan perdana menteri, Tan Sri Muhyiddin Yassin.

Program audit ini adalah inisiatif terbaru DBP dibawah pelan strategik untuk 2011-2015 untuk meningkatkan pengunaan bahasa Melayu dikalangan rakyat tempatan.

Di bawah program audit ini, DBP akan bekerjasama dengan semua agensi kerajaan dan kementerian untuk memastikan bahasa Kebangsaan digunakan dengan sebaiknya oleh rakyat Malaysia dalam kehidupan seharian, kata timbalan perdana menteri.

“Program audit ini mensasarkan untuk meningkatkan keberkesanan penggunaan bahasa Kebangsaan dikalangan pekerja kerajaan,” kata Muhyiddin yang juga menteri pelajaran.

Program ini akan dimulakan dengan jabatan kerajaan dan kementerian seperti kementerian perumahan dan kerajaan tempatan, kementerian pengajian tinggi, kementerian kewangan dan kementerian perdagangan dalam negeri dan hal ehwal pengguna.

“DBP akan membantu kementerian perumahan untuk mengaudit papan iklan ditepi jalan untuk memastikan ejaan mengikut standard an menggunakan bahasa Melayu yang betul di semua institusi pengajian tinggi,” kata beliau.

“Saya yakin semua usaha ini boleh dilakukan secara konsisten melalui pengelibatan semua kementerian, agensi kerajaan dan pihak swasta.

“Bahasa Melayu tidak akan dipinggirkan,” tambah beliau.

Muhyiddin mencadangkan DBP menggunakan teknologi seperti telefon pintar dan komputer “tablet” yang kini digunakan secara meluas oleh pelajar dan profesional muda untuk mempromosikan bahan rujukan dalam bahasa Melayu.

 

 





Harapkan PENDATANG mendaulatkan Bahasa Kebangsaan negara ini?

9 07 2012

Semua kaum perlu sentiasa guna bahasa Melayu untuk berkomunikasi — Berita Harian

 

Pendirian tegas kerajaan untuk terus memperkasa bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar utama dalam sistem pendidikan negara adalah satu jaminan untuk membela, memelihara serta memartabatkan bahasa Melayu, sesuai dengan statusnya sebagai bahasa kebangsaan.

Dalam mengharungi era globalisasi, bahasa Melayu berdepan pelbagai cabaran bagi menghalangnya menjadi bahasa ilmu.

Pelbagai bentuk pencemaran bahasa akibat ledakan teknologi maklumat dan komunikasi (ICT) memburukkan lagi keadaan, sekali gus menuntut usaha bersepadu semua pihak bagi menjadikan bahasa Melayu terus relevan sebagai bahasa ilmu seiring perkembangan semasa.

Walaupun kedudukan bahasa Melayu dijamin Perlembagaan sebagai bahasa kebangsaan, usaha memastikan bahasa Melayu digunakan secara ilmiah di samping dapat menggambarkan citra Melayu perlu diperkukuhkan.

Toleransi dalam bertutur menggunakan bahasa ibunda mengikut kaum di negara ini memang sudah sebati, namun alangkah lebih manis jika semua kaum di negara ini menjadikan bahasa Melayu sebagai medium utama dalam berkomunikasi tanpa sebarang prejudis.

Komitmen ditunjukkan kerajaan untuk mempertahan bahasa Melayu tidak sepatutnya dipandang serong atau diiringi dengan perasaan perkauman kerana bahasa lain juga bebas dituturkan di negara ini.

Selepas 57 tahun Malaysia merdeka, rakyat sepatutnya tidak lagi memandang negatif terhadap kemampuan bahasa Melayu menjadi bahasa ilmu tinggi seperti digunakan secara meluas dalam bidang sains, teknologi dan perundangan termasuk digunakan dalam dokumen perjanjian serta surat-menyurat.

Hakikat sebenar yang mungkin kurang diketahui umum ialah kita sebenarnya mempunyai ribuan istilah dalam pelbagai bidang seperti sains dan teknologi di dalam kamus serta glosari yang diterbitkan Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP).

Panduan penggunaan bahasa kebangsaan yang dikeluarkan Jabatan Perkhidmatan Awam (JPA) dalam pekelilingnya adalah antara formaliti yang harus dikekalkan, manakala kelemahan yang masih wujud adalah satu isu yang harus ditangani dengan berkesan.

Namun demikian, mengangkat martabat bahasa Melayu sebagai bahasa tinggi akan terkubur sekiranya rakyat sendiri tidak peka ke arah itu.

Sekiranya bahasa Melayu tinggi dipraktikkan dengan meluas dalam kalangan rakyat, maka amalan itu akan meningkatkan martabat bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara.

Amalan penggunaan bahasa Melayu rendah, seperti bahasa khidmat pesanan ringkas (SMS) dan bahasa rojak wajar dihindarkan dengan harapan martabat bahasa Melayu terus terpelihara.

Sebagai rakyat yang terdedah dengan bahasa Melayu, semua pihak perlu bersikap positif untuk menggunakan bahasa Melayu tinggi dalam semua urusan tanpa mengira status atau keturunan.

— Berita Harian





Apa komen Perdana Menteri MALAYSIA?

7 07 2012

 

DongZong Mahu SamaTarafkan Mandarin Dengan Bahasa Kebangsaan

Saya copy sepenuhnya artikel SINAR ini…. malas nak komen banyak, takut yang keluar nanti cuma MAKIAN saja terhadap DongZong Apakenamanya …

Gapena protes Mandarin disama taraf dengan BM
7 Julai 2012

GEORGE TOWN – Gabungan Persatuan Penulis Nasional Malaysia (Gapena) tidak bersetuju dengan tuntutan Gabungan Jawatankuasa Sekolah Cina Malaysia (Dong Zong), yang mahu bahasa Mandarin menjadi bahasa  pengantar utama di Sekolah Jenis Kebangsaan Cina di seluruh negara.

Ketua Satu Gapena, Profesor Datuk Wira Abdul Latiff Abu Bakar berkata, tuntutan itu bercanggah dengan Perlembagaan Persekutuan yang menyatakan bahasa Malaysia sebagai bahasa rasmi negara ini

“Bahasa lain tidak harus dijadikan modal untuk mencabar bahasa kebangsaan negara ini,” katanya ketika berucap pada perjumpaan siri wacana Gapena di Dewan Sekolah Menengah (Perempuan) St. George hari ini.

Beliau berkata Gapena akan menghantar memorandum akhir Julai ini kepada kerajaan Persekutuan agar mengabaikan tuntutan jawatankuasa itu.

“Kami menggesa semua pertubuhan bukan kerajaan (NGO) menyokong kami dan menyertai kami dalam memperjuang kedudukan bahasa Malaysia,” katanya.

Antara kandungan memorandum itu ialah menuntut agar diadakan semula silibus lisan bagi memastikan semua rakyat fasih bertutur bahasa kebangsaan dalam kehidupan seharian mereka.

Abdul Latiff juga mengingatkan masyarakat agar menghormati bahasa Malaysia sebagai bahasa kebangsaan, dan bukan menganggap ia sebagai bahasa yang menunjukkan perbezaan kaum. – Bernama

Sahabat sejati sekolah vernakular, KLIK!

 





Pemimpin juga perlu peka kepada SATU BAHASA kebangsaan

30 06 2012

June 30, 2012

30 JUN — Pendirian tegas kerajaan untuk terus memperkasa bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar utama dalam sistem pendidikan negara adalah satu jaminan untuk membela, memelihara serta memartabatkan bahasa Melayu, sesuai dengan statusnya sebagai bahasa kebangsaan.

Dalam mengharungi era globalisasi, bahasa Melayu berdepan pelbagai cabaran bagi menghalangnya menjadi bahasa ilmu.

Pelbagai bentuk pencemaran bahasa akibat ledakan teknologi maklumat dan komunikasi (ICT) memburukkan lagi keadaan, sekali gus menuntut usaha bersepadu semua pihak bagi menjadikan bahasa Melayu terus relevan sebagai bahasa ilmu seiring perkembangan semasa.

Walaupun kedudukan bahasa Melayu dijamin Perlembagaan sebagai bahasa kebangsaan, usaha memastikan bahasa Melayu digunakan secara ilmiah di samping dapat menggambarkan citra Melayu perlu diperkukuhkan.

Toleransi dalam bertutur menggunakan bahasa ibunda mengikut kaum di negara ini memang sudah sebati, namun alangkah lebih manis jika semua kaum di negara ini menjadikan bahasa Melayu sebagai medium utama dalam berkomunikasi tanpa sebarang prejudis.

Komitmen ditunjukkan kerajaan untuk mempertahan bahasa Melayu tidak sepatutnya dipandang serong atau diiringi dengan perasaan perkauman kerana bahasa lain juga bebas dituturkan di negara ini.

Selepas 57 tahun Malaysia merdeka, rakyat sepatutnya tidak lagi memandang negatif terhadap kemampuan bahasa Melayu menjadi bahasa ilmu tinggi seperti digunakan secara meluas dalam bidang sains, teknologi dan perundangan termasuk digunakan dalam dokumen perjanjian serta surat-menyurat.

Hakikat sebenar yang mungkin kurang diketahui umum ialah kita sebenarnya mempunyai ribuan istilah dalam pelbagai bidang seperti sains dan teknologi di dalam kamus serta glosari yang diterbitkan Dewan Bahasa dan Pustaka (DBP).

Panduan penggunaan bahasa kebangsaan yang dikeluarkan Jabatan Perkhidmatan Awam (JPA) dalam pekelilingnya adalah antara formaliti yang harus dikekalkan, manakala kelemahan yang masih wujud adalah satu isu yang harus ditangani dengan berkesan.

Namun demikian, mengangkat martabat bahasa Melayu sebagai bahasa tinggi akan terkubur sekiranya rakyat sendiri tidak peka ke arah itu.

Sekiranya bahasa Melayu tinggi dipraktikkan dengan meluas dalam kalangan rakyat, maka amalan itu akan meningkatkan martabat bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan bahasa rasmi negara.

Amalan penggunaan bahasa Melayu rendah, seperti bahasa khidmat pesanan ringkas (SMS) dan bahasa rojak wajar dihindarkan dengan harapan martabat bahasa Melayu terus terpelihara.

Sebagai rakyat yang terdedah dengan bahasa Melayu, semua pihak perlu bersikap positif untuk menggunakan bahasa Melayu tinggi dalam semua urusan tanpa mengira status atau keturunan. — Berita Harian

 

* This is the personal opinion of the writer or publication and does not necessarily represent the views of The Malaysian Insider.





Sememangnya Pendatang

29 06 2012

 

Posted by Junah

Bahasa Kebangsaan, unable to use it or refuse to use it?

Is Kit Siang prepared to declare that those who cannot and refuse to speak the Bahasa Kebangsaan when communicating with other Malaysian on TV and on daily basis are anti-national and must be condemned by all patriotic Malaysians and will have no place in Malaysian politics and public service?

In trying to downplay the Bahasa Kebangsaan, those irresponsible is admitting to a couple of things;

1. Firstly, refusal to speak the Bahasa Kebangsaan when interviewed by local TV and on daily basis hence, ironically they claimed that they have lived here for generations.

2. Secondly, refusal to write in Bahasa Kebangsaan in official blog even though their party was registered in Malaysia and purportedly claimed to champion all Malaysian regardless race.

3. Thirdly, keeping mum over extremist demand to promote segmentation and division in certain school by neglecting the importance of the Bahasa Kebangsaan as agent of unity.

In actual fact, the failure to speak common language is most potent proof of the failure of Malaysian nation building in the past five decades, as it is not confined to one or two non bumi but infected the nation as a whole.

Everyday on local TV, when the non Bumi are interviewed, little that they were recorded speaking the Bahasa Kebangsaan wheras the subject oft local and little to do at the international level, so for what reason that they speak in English when addressing fellow Malaysian.

Malaysia will be celebrating our 55th National Day on August 31. Is Kit Siang prepared to send out a clear and unmistakable message that those who continue to undermine the Bahasa Kebangsaan are aliens per se, positively anti-national who must be condemned by all rational and patriotic Malaysians in unequivocal terms and who should have no place in Malaysian politics or public service?

Junah: twitter.com/opshield
(The views expressed here are the personal opinion of the columnist)